dinsdag 22 mei 2012

Meneer Bakras

Om de aandacht van de tekenklas te krijgen vertelde ik de kinderen dat ik ene speciale gast had uitgenodigd die ze moesten gaan natekenen, de gast was een bekende gitarist uit Amerika. (het werd zowaar stil) Ik ging em zogenaamd ophalen, deed mijn leren jack aan en zonnebril op en hing mn gitaar om mn nek en stond voor de klas model. tot grote hilariteit, meneer Bakras betekend "meneer Blanke"

Whatever of Zen

In een interview met de Ware Tijd (1 van de landelijke kranten van Suriname) vertelde ik de interviewster dat ik 3 maanden in totaal in Suriname verbleef, uiteindelijk lees ik in de krant dat ik in Suriname ga wonen! Er stonden verder nog 3 feitelijke onwaarheden in het korte stukje. Ik heb geleerd in Suriname om hier lekker om te lachen en dat deed ik ook.
Zo ook het krantje van Tembe Art Studio, de "Tembe Tori" Ik lees dat ik inmiddels "Steven van Teeseling" heet? en mijn Radio programma heet geen WunyuWunyu meer maar Djugudjugu ofzoiets... De naam WunyuWunyu heb ik na overleg met de locals uitgekozen als een goeie naam voor het Radio programma en in correcte Sranan spelling betekend het "lawaai".
Nu maakt het allemaal niet zoveel uit, maar het typeert Suriname. Ergens is daar in mij een irritatie, waarom is het zo moeilijk om tijdens een interview de feiten op te schrijven??? anderzijds begin ik Suriname wat meer te begrijpen en verbaas ik me er niet eens over dat mijn naam is veranderd... lekker whatever en erom lachen is het enige wat je kan/moet doen.

zaterdag 19 mei 2012

abop

De afgelopen dagen werd er flink geharkt en gesnoeid in Moengo, het werd er een stuk beter op. Gister stond ik op het veldje bij Tembe Art Studio een portret van "Melly Man" te schilderen op een oude Escort toen een tweetal politie auto's met loeiende sirenes en hoge snelheid Moengo binnen kwamen rijden, gevolgd door ene tiental SUV's en een geblindeerde Mercedes. Ik had al iets gehoord over Brunswijk zijn partij de ABOP die een bijeenkomst ging houden. Kort na de bombastische en eigenlijk onnodige luidruchtige aankomst vloog een helicopter met hoge snelheid laag over Moengo, maakte een circel over het Stadje om daarna op 15 meter afstand naast me te landen, de kwasten vlogen bijna uit mijn terpentine pot. Daar was Bravo dan. got got wat ene bombarie voor wat in mijn ogen een soort buurt overlegje werd(met veel passie). rondom het veldje stond al een klein haagje aan mensen toe te kijken, Ronnie trekt na het uitstappen zijn blouse recht en loopt de meute tegemoet.

maandag 14 mei 2012

kwast

Vrijwel elke auto, bus, of computer is in Suriname voorzien van een kwast. Hier links op de foto, bedoeld om af en toe wat mee te vegen want het kan hier nogal dusty zijn. Check ook de "Mic-in" jack input naast de kwast, je kan zo inprikken met je gitaar, en hopelijk doen de mooie knopjes nog iets met je geluid.

wrakken



Nu ik alweer over de helft ben van mijn Residency is het tijd voor praktijk, op dag1 in Moengo had ik al een deal gemaakt over 4 sloop auto's die ik wou gaan gebruiken. Door domme pech van beide kanten heeft het een Maand geduurd voordat ze eindelijk gestript en wel bij de Tembe Art Studio staan. Dengue koorts van mijn kant, Diarree van Henk (van de auto;s) zijn kant, een kapotte kraan wagen enzovoort... Nu gaat het schilderwerk beginnen.

FF die motor er nog uit halen
De eerste 2 auto;s zijn een Ford Escort en een Toyota Corolla.

Regen en Zonneschijn

In Moengo valt en staat alles bij het wel of niet regen vooral nu in Mei het regenperiode is. Als het regent dan hoef je niet te verwachten dat iemand komt opdagen, heb je een leuk feestje of iets dergelijks? Als het regent kan je het afschrijven. Ergens ook wel logisch want als het regent komt het met Bakken uit de hemel.

Ik ben ook begonnen met tekenles te geven, maar als het begint te druppen kan ik de les gelijk afschrijven, er komt toch geen kip of kind. Waar we in Nederland met zijn allen een sneeuwstorm inrijden om op tijd op ons werk te zijn is het hier het tegenovergestelde. Een Surinaamse vrouw in het vliegtuig naar Suriname vertelde me dat ze op station Amstel te Amsterdam de schrik van haar leven had gehad. Een groep mensen begon te rennen!? om een trein te halen bleek later, zij kon niet begrijpen wat er gebeurde, een bom? een Tsunami?